انجمن بچه های کنکوری!

دل منه بر اختر دولت که در هر صبحدم
مشرق دیگر بود خورشید عالمتاب را

ای غنچه خوابیده چو نرگس نگران خیز

کاشانه ما رفت به تاراج غمان خیز

ز ابر دست ساقی جسم خشکم لاله زاری شد
که در دل هر چه دارد خاك از باران شود پیدا

ای نسیم سخری بندگی من برسان

گو فراموش مکن وقت دعای سحرم

خرم آنروز که از این مرحله بر بندم بار

وز سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم

مرا هرگز اميد آفتابي نيست
دلم سرد است و در جان التهابي نيست
تو را گر شادمانه مي‌كند باران فروردين
مرا باران به غير از ديده تر نيست

تا مرگ نگیردم گریبان

من دست ز دامنت ندارم

مجنون که به خاك در نهان شد
گنج کرم همه جهان شد

دل ز تن بردی و در جانی هنوز

دردها دادی و درمانی هنوز

(امیر خسرو)

زمین دور تو میگرده
زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو
عجب عمقی به شب داده

همه شب نهاده‌ام سر، چوسگان، بر آستانت
که رقیب در نیاید به بهانه‌ی گدایی

مژه‌ها و چشم یارم به نظرچنان نماید
که میان سنبلستان چرد آهوی ختایی

در گلستان چشمم ز چه روهمیشه باز است؟
به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی

یارب که بقای جاودانی بادا
کامت بادا و کامرانی بادا
هر اشربه‌ای کز پی درمان نوشی
خاصیت آب زندگانی بادا

آره عاشق شدن انگار
اولین گناه من بود
اگه اشتباهی بوده
همه اشتباهه من بود

دل پر اندوه تر از نار پر از دانه

تن گدازنده تر از نال زمستانی

یکی برزیگري نالان درین دشت
به خون دیدگان آلاله می‌کشت
همی کشت و همی گفت ای دریغا
بباید کشت و هشت و رفت ازین دشت

تا سر زلف تو در دست نسیم افتاده است.
دل سودازده از غصه دو نیم افتاده است