انجمن بچه های کنکوری!

تا به جفایت خوشم ترک جفا کرده ای
این روش تازه را تازه بنا کرده ای

یاران همه مخمور و قدح پر می نابست
ما جمله جگر تشنه و عالم همه آبست

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست
ما زیر دست مهر و فلك زیر پای ماست

تازه بغض منو دیدی
وقتی قلبمو شکستی
من دارم میرم عزیزم
نگو بی تفاوت هستی

یاد باد آن که دلم را مدد جان بودی
درد دلسوز مرا مایه‌ درمان بودی

یاری چو نکرد بخت شوریده چه سود

شادی چو ندید این دل غمدیده چه سود

درسته کوه دردی,درسته خیلی دوری
درسته عادت تو,فقط شده صبوری
درسته سهمت اینبار,از فاصله زیاده
درسته گم شدی باز,تو گرگ و میش جاده

هر که شد با ساکنان عالم علوی قرین
گو بیا در عالم جان جان عالم را ببین

نمیخوام بگم دوباره
که چی بوده سر گذشتم
بزار ساده گفته باشم
از خودم ساده گذشتم

ما هیچ و جهان هیچ و غم و شادی هیچ

حیف است برای هیچ ناخوش بودن

نسیم صبح کز بویش مشام جان شود مشکین
مگر هر شب گذر دارد بر آن گیسوی مشك‌آگین

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار

که درکمینگه عمرست مکر عالم پیر

رفتی و تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی
ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی ؟
ای که بی تو تک و تنها، توی این غربت سنگی
می دونم برنمی گردی، شدی هم رنگ دورنگی
همه ی زندگی من اون نگاه عاشقت بود
چرا فکر کردی به جز من یکی دیگه لایقت بود ؟
رفتی و ازم گرفتی اون نگاه آشنا تو
واسه من تو چی گذاشتی ؟اتهام لحظه هاتو
حالا من تنها نشستم با نوای بی نایی
چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی

یارب چه بود آن تیرگی و آن راه دور و نیمشب
وز جان من یکبارگی برده غم جانان طرب